Kendi beyninin labirentlerinde kaybolmuş biri…
TheCosmic » Hayat » Boğazımda acı bir tat…

Acınası ve oldukça yüce hayatların boğuk seslerini dinliyorum artık içimden.Yükseliyorlar, göğe doğru durmadan, pamuk ipliğinden daha hassas bir zincir misali…Sağır eden, sessiz çığlıklarından kurtulmak imkansız, ama bir o kadar da kolay gibi…

İçinden çıkılmaz sessiz kuyulardan sesleniyorum sana, uyuşturucunun tatsız, baştan çıkarıcı doğası ve boğazımdaki acı sigara tadı ile…Beni değil, başkasını değil, dinle kendini.İzle o zinciri, sevgilinin yolunu izler gibi.Seviş ve yüksel onunla, şehvetin müthiş doğasıyla…Baştan çıkaracak seni.Kopamayacaksın ondan, tıpkı peynir bekleyen fareler gibi.O bırakacak, bırakmak isteyecek.Ama sen…

Şimdi kendinden çok dinle beni.İnsanüstünün, acınası haykırışlarını hisset.Açlık, bağımlılık, kaygı, para, çok para, daha çok para…Hangisine engel olabildi o, söyle bana.Varlığına dair hiçbir şey bilmediğin her ne varsa hayatında, sözde bedenlerimiz onun, ruhlarımız satılık ona…

Muhtaçsın o zincire.Kopana kadar muhtaçsın.Zincirin damarlarına, huzuru ve direnmeyi enjekte etmen gerekmekte.Her ne kadar istemeseler de; bu metadon, başkalarının çok telli dillerini uzatmalarına neden olacaksa da, yapmalısın…Son bulacaksın belki de.Sonsuz direncin gücüne adım atacaksın.Satılık ruhun, bedeninden çıksa ne yazar? Başkası senin bedenine, evet bu benim bedenim dediği sürece.

Değişiyor hayat, rüyalarımız bile değişiyor artık.Modemimizin internet ışığı söndüğü zaman sinirleniyoruz mesela.Asıl olan değişime direnmek mi? Ona bağlanmak mı? Yoksa sakat sakat ayak uydurmak mı? Şizofrenik doğalarımız, en iyi dostlarımız olan ölüler barınıyor o değişimde.Ey bedeni kendisine ödünç verilmiş ruh, sen karar vereceksin buna.Sözlerimi al ve boğazıma tık.Bu hayat benim, zincir de benim, bedenim de benim diye haykır bana ve inandığın her ne varsa ona.

Soyluların, soysuz geçmişleri onlarındır.Muhtemelen gelecekleri de böyle olacaktır.Onların sidik torbasının içerisinde gezinen zincirleri, değil yukarıya; bize uzanıyor aslında.Onların soylu yapan da biziz, onlara küfreden de, üzerlerine işeyen de.Senden güç alıyorlarsa sen güçlüsündür şüphesiz.Boşver onları.Sen kendinden haberdar ol, kendinden haber ver bana.Haykırdıklarının arkasında duracak mısın? Ruhunu geri alırken, huzuru ve mutluluğu kendine ve çevrende ki herkese bağışlayacak mısın?

Bu beden de senindir, ruhun da…

Zincirlerini bir merdiven gibi kullan ve çık her ne ise onun yanına.

Daha ölmediyse tabii…

Bir yorum yazıldı

  1. şerbet atış dedi ki:

    zinciri değil sırtları merdiven kullanır kalleşler,başkalarının sonunu kirli elleriyle örerler çünkü el pençe duruş doğalarında var… bunu bil ki ölümü devşirmek kolay yaşam bu kadar ebruliyken söyle kim dayanır bu renk cümbüşüne? en iyisi mi sen bize kankırmızı iki çay söyle ve şeker tadında düşlere dal ey dalgıç ölüm son değil belki de başlangıç…

Yorumun ne olacak?