Previous Next
  • Beden Günlükleri A5.

    Güçlü sanırdık. Evet güçlüyüm ama duygusuz değilim. Alışacaksın. Hayır uyuşacağım. Çünkü uyuştular, sen de uyuşuksun. Mal. Kehanetler…Gerçekleşmeye başladı. Zaman dönmeye ve tutulmalar… Bir dosttan : kendine depresif tanısı koymadan önce etrafındakilerin alçak olup olmadığına bak. Baktım. Peşimdekiler bırakmadı. Bırakmıyorlar. Önümdekileri ben bıraktım. Ve ani şehir değişimleri. Ve ani duygu değişimleri. Ve kimse sen değil. Ve kimse sen değil. Tanrılaştım, bir bilinmeze ya ...

  • Beden Günlükleri A4.

    Bişeyler korudu, bir şeyler kurudu. Şaşkınlık, kendim ile yüzleşme basamağından sonra... Bu deneyim sıradışı idi, nadirdi, tekrar ihtiyacım olacak mı? Soru ama gereksiz... Gün, öldükten sonra çağın bunalımı başlıyor. Özgürlük ancak kendini tanıyınca mümkün olabiliyor, ne kadar kendini tanıyorsan o kadar iyi. O kadar iyi. O kafalar iyi olmadı. Defol git. Rahatım. Rahatım. İyiyim. Gitme... Siktir git. Gecenin batışını görüyorum, ...

  • Beden Günlükleri A3

    Tekrar yazmaya başlamak / Konuşurken iyi olamamamıştım /  Tekrar çizmeye başlamak iyi idi / Bir müddet yazamamıştım. Geriye itmenin agresif baskısı ve nebulalar. Engellerden kurtulma, yaşananı ampirik sonuçlara bağlama, halüsinatif nöbetler. Anda kaybolma, zamanda kaymalar... Çekici geliyor değil mi yazınca? Ya da sapıkça, sapıklık da bir noktaya kadar. Sana yapılana dek. Bekle. Anlam arayışını bıraktım, çünkü ...

  • Beden Günlükleri A2

    İkiyüzlülüğün yanılması, Sözde masumiyetin, sıradan olana, ötenin doğasına karşı antipati aşılaması...Ruhsal güvenlik boyunduruğu. Bir nevi tehlikeden kurtulma çabası. Ya da yabancılaşma korkusu. Hepsi illüzyon; bilincin altının olmadığının farkındalığı, bazılarında. Ötesinin yoğunluğu ve karşılıksız kabul. Bağzı durumlar çok zor kendine kişi diyebilene. Uzun vadede denge yok kimsede, bir değişim, arkaik tutumların özlemi. Habis ruh halleri, anlamdan ...

  • Beden Günlükleri A1

    İlaç isimlerinin dayanılmaz şiirselliği... İyisin, iyisin, iyisin... Daha iyisin. / Kumandadan çıkan kavgalar. Hastane duvarları... Tedavi ağırlaştırıldı. İyisin. Hasta. / Ruh hastası. Tutunmaya çalışmak / Kumandayı bırak elinden. Prozac / Yaptığı tek şey çizmek. / Cevap yok. Aile tribi. Aileler berbattır. Neden böyle olduğumun farkındalığı. Bu nasıl bir cehennem? Lanet. Çok lanet. Arkadan vuran acı. Sonumu getirecek. Sevgi yok. Umut yok. İnanç yok. Reklamlar televizyonda. İyi olamıyorum. Kaçacak ...

Şub
23

Güçlü sanırdık.

Evet güçlüyüm ama duygusuz değilim.

Alışacaksın.

Hayır uyuşacağım. Çünkü uyuştular, sen de uyuşuksun. Mal.

Kehanetler…Gerçekleşmeye başladı. Zaman dönmeye ve tutulmalar…

Bir dosttan : kendine depresif tanısı koymadan önce etrafındakilerin alçak olup olmadığına bak.

Baktım.

Peşimdekiler bırakmadı. Bırakmıyorlar. Önümdekileri ben bıraktım.

Ve ani şehir değişimleri.

Ve ani duygu değişimleri.

Ve kimse sen değil.

Ve kimse sen değil.

Tanrılaştım, bir bilinmeze ya da ötekilere. Yoksunluğun hiç olmadığı kadar derinde varolabildiği zamanda.

Yükselme devam ediyor. Bir sonraki gün daha yükseğe. Tanrılaştım.

Gözetim.

Masalarda muhabbetin döner, sen evdesindir, hep olduğun ve artık hiç olamayacağın yerde. Nötrsündür, susarsın, konuşmazsın, yapmak zorunda olduklarını tekrarlar, söyleyemeyeceklerini düşünürsün. Gerçeği hisseder, arkasından gidersin ve yalnızca içine kusarsın. Ama onlar…

Çekiciliğimi kullanmayı öğrendim ve bu zamana kadar farketmediğim daha bir çok özelliğimi. Ruhları sömürmek, artık zevk veriyor. Bir, iki, üç, dört, sıradaki beşinci ruh; yo hayır, beşinci beden olacak. Benden olacak. Bu ben değildim, değildim anda, ama artık herkesteyim, unutamayacakları, dışarıda bırakamayacakları.

Döner muhabbetin, sen evdesindir; yazabildiklerin ve seviştiklerin ile.

Ölmüştüm.

Ölmüştüm.

Ölmüştüm.

Bencilliğin yön verdiği kriz içimi sikerken.

Ortamın azizliği diğerlerine gözüdönmüşlük pompalarken.

Dengesizliğin getirdiği yeni denge, aklı selimliğin anlık üretim boşlukları.

İyi ve kötü. Perdeler. Üslup, fizik, ten. Görünen, iyiyi belirliyor. Sonuçlar dışarıda bekliyor.

İyiliğim için konuştuğunu sanıyorsun. Ama hiç bir işe yaramıyor sözlerin, kötülük getirmekten başka. Kendi cehenneminin şeytanı. Hadsiz.

Affetmeyeceğim.

Affetmeyeceğim.

Sabahlara kadar uykusuz bırakanları…

Özeleştiriden yoksun olanları…

Kendimi…

Kendimi…

Ve kutsayacağım, artık ben olanı.

 

Şub
09

Bişeyler korudu, bir şeyler kurudu.
Şaşkınlık, kendim ile yüzleşme basamağından sonra…
Bu deneyim sıradışı idi, nadirdi, tekrar ihtiyacım olacak mı? Soru ama gereksiz…

Gün, öldükten sonra çağın bunalımı başlıyor.
Özgürlük ancak kendini tanıyınca mümkün olabiliyor, ne kadar kendini tanıyorsan o kadar iyi. O kadar iyi. O kafalar iyi olmadı.

Defol git.

Rahatım. Rahatım.

İyiyim.

Gitme…

Siktir git.

Gecenin batışını görüyorum, günün aksine… Karanlıkta uyuyor, karanlıkta uyanıyorum… Ama iyi. Yanılsamaların gölgesinde olmaktan daha iyi, dibe çökmekten iyi, en iyisi kaybolmaktan….

Orospuluk beyinde. Orospuluk beyinde. Orospuluk beyinde.

Rağmen kendime.

Huzur ona sahip olacakların ancak uyuşukluk halinde edinebilecekleri şey / meta.

Edim tutarsız. Yarın aynı zamanda dün ve şimdi.

Satılık, kente ait; kentin s.ktiklerine.
Sikil tek öküz. Hiç olmadığın kadar ve benim hiç beceremeyeceğim kadar ve beklentini yükselt ve daha yüksek beklentilerde sikil. Arkanı toplayacak birini bul, birilerini ve o birilerinde sikil. Adi.

Seni kurban edecek, aşkı kendine dışkı edinmiş kadim bir kabile olacak. Suratına kilidi çakacak göğüs uçlarında sendeki benin gölgesini taşıyan ortayaşlarının doyumuna henüz varmış azizimsi bir fahişe olacak. Lanet seni bazen bırakacak. Bazen.

O zamana kadar yaşa.

O zamana kadar seviş.

O zamana kadar iç.

O zamana kadar sömür.

Bir yabancı ile sonsuza dek yaşa.

Kendin ile.

Ve bulanık.

Yüzmem gerek.

Oca
31

Tekrar yazmaya başlamak / Konuşurken iyi olamamamıştım /  Tekrar çizmeye başlamak iyi idi / Bir müddet yazamamıştım.

Geriye itmenin agresif baskısı ve nebulalar. Engellerden kurtulma, yaşananı ampirik sonuçlara bağlama, halüsinatif nöbetler. Anda kaybolma, zamanda kaymalar…

Çekici geliyor değil mi yazınca? Ya da sapıkça, sapıklık da bir noktaya kadar. Sana yapılana dek. Bekle.

Anlam arayışını bıraktım, çünkü vardım kendime. Anlam benim. Kimse değil.

Çökmüşken / kimsenin içe / varamaması /  şimdi rahatlatıyor; kirlenmedim, kirletmedim.

Kötüyken içine girilebilenler… İçine alabilenler… İçine.

Kötü ruh halini kendine yorgan sayan ruh emicileri ve yorgana boşalanlar.

Sanatı kirletenler.

Gece yanına kendinden başka, onu, seni, şunu alanlar.

Aynada ancak et olabilenler. Et.

Aynayı sana tuttuğunu sanıp ayağa tutanlar.

Yakın ve uzak arasındaki ilişkiyi kaybedenler.

Büyüyenler değil, eti eskiyenler.

Alkol masası komünistleri, keş anarşistleri. Biracı sosyalistleri… Dedikodu havuzunda boğulan marjinalleri.

Çocukluk.

Bir söylediğin kendisinde bin olan başkasında binler olan tek öküz.

Sikik.

Yaşamayanlar ama yıkanlar.

Gülünce mutlu olduğunu sananlar, sırıtınca sinsi olduğunu.

Ne yaptığını bilmesine rağmen, ne yaptığını bilmediğini iddia edenler, ne yapacağını.

Ahhh! Sancı şimdi. İyi ve kötü yoktu ya, kendimden geçirmedi.  Geçirse idi…

Bedeninde yara taşımamış olanlar yok eder, olacağı, olmayanı, yaşayanı. Öldürür.

Karmaşanın keskin mızrağı ve anlamın ben analojisi. Önsezi yağmuru.

Dışarıdan bakınca berbat ise, yere tükürmeyi öğren.

Ete tükür.

Tekrar kapın çalınıncaya kadar sabret.

Ve yont, zamanı.

Anla.

Oca
30

İkiyüzlülüğün yanılması,

Sözde masumiyetin, sıradan olana, ötenin doğasına karşı antipati aşılaması…Ruhsal güvenlik boyunduruğu. Bir nevi tehlikeden kurtulma çabası. Ya da yabancılaşma korkusu.

Hepsi illüzyon; bilincin altının olmadığının farkındalığı, bazılarında. Ötesinin yoğunluğu ve karşılıksız kabul. Bağzı durumlar çok zor kendine kişi diyebilene.

Uzun vadede denge yok kimsede, bir değişim, arkaik tutumların özlemi.

Habis ruh halleri, anlamdan yoksun sessizlik; herkesde ötekinin/ötenin batışını görme arzusu.

Praksisi ararken nüksetmişti başa dönüş, tekrarlar, tekrarlar…

Kötülüğün farkındasızlığı, farkındasızlığın getirdiği duyarsızlık ve duyarsızlığın yeniden getirdiği kötülük, yeni kötülük.

Döngü, zamana karşı; anda duvarlara karşı, daha çok kendin olarak, bir aynasın.

/Bir aynasın artık. Aynasın. Artık.

Aynasın, sana bakacak olanın önce cesaretini toplaması gerekeceği, sonra da kendini…

Sevgi ve nefret aynı çizgide yol alır; nefret edemeyecek olan sevemeyecek, hiç sevmemiş olan; hiç nefret etmemiştir de.

Kopuk cümleler; önce tanıyanın anlayamayacağı; en son tanıyanın anlayacağı ve geçen zaman.

Arkadan vuran acı, azaldı; yoğunluklu olarak geceleri devam etmekte. O da azalacak.

Dönüşümün ya da bir nevi mutasyonun son evreleri; tamamlanıyorum, tekrar tamamlanmak üzere, yok olmak ve tekrar doğmak.

Sanrılar arada kayboluyor artık. Dürtüler kesilmeye başladı; son dönem çizimlerin geriye itişi, onları.

Unutulmayacak olanlar, ruh hastalığı, anlamdan yoksun olana karşı yeni farkındalık; mikro çözümlerin getirdiği çöplük -temizlemesi zor olacak-

Metanın değersizliği kadınındır.

 

 

Oca
28

İlaç isimlerinin dayanılmaz şiirselliği…

İyisin, iyisin, iyisin…

Daha iyisin. / Kumandadan çıkan kavgalar.

Hastane duvarları… Tedavi ağırlaştırıldı. İyisin.

Hasta. / Ruh hastası.

Tutunmaya çalışmak / Kumandayı bırak elinden.

Prozac / Yaptığı tek şey çizmek. / Cevap yok.

Aile tribi. Aileler berbattır.

Neden böyle olduğumun farkındalığı.

Bu nasıl bir cehennem?

Lanet. Çok lanet.

Arkadan vuran acı.

Sonumu getirecek.

Sevgi yok.

Umut yok.

İnanç yok.

Reklamlar televizyonda.

İyi olamıyorum.

Kaçacak hiçbir yer yok.